JÁ vs´ NEIElna Albrechtsen

Mér til mikillar gleði og yndisauka ligg ég yfir glósum, bókum, yfirlitsmyndum og glærum því það eru nú einu sinni desember próf. Þar sem ég vil vera undirbúin fyrir prófin hef ég kynnt mér reglur háskólaprófanna eða réttara sagt samkeppnisprófanna.  Þar rakst ég á eina reglu sem allir ættu að tileinka sér

"Fyrir rétt svar er gefið 1 stig en fyrir rangt svar eru 0,25 stig tekin" 

Fyrir stærðfræðinga eins og mig er auðvelt að finna út að ég þarf að gera heilar fjórar spurningar rangar til að mínusa í burtu einn heilan
Þá er bara ein spurning. Afhverju er þetta ekki lífsregla allra?

Það eru svo margir sem hunsa allt það góða í kringum sig en soga í sig hið neikvæða og neikævða gagnrýni í sinn garð. Ég held að háskólinn sé að koma mikilvægum skilaboðum til samfélagsins
Hvernig væri það ef lífið væri bara próf? Ég fengi eitt heilt stig fyrir það jákvæði, eins og hrós eða góðan bjór, en það væri aðeins dregið niður 0,25 stig fyrir hið neikvæða.

Þetta er auðvelt ;)
Ég bloggaði ekki í hálft ár og olli hörðum áðdáendum eins og systur mína og Nils vonbrigðum
- 0,25 stig
Ég bloggaði, fékk athugasemdir og komst að því að það eru nú allveg nokkrir sem koma hingað inn.. þá kom lítil sæt vellíðan
+ 1 stig
....Ég blogga aftur!
+ 1 stig
... og svo framvegis. Það má auðveldlega sjá að hið góða mun rústa öllu. Sumir mundu kannski segja að þetta er of jákvætt en það er sko ekkert þannig til. Sérstaklega ekki í landi þar sem allir tjá sig bak við einhvern tölvuskjá á internetinu og drulla yfir hverja sem þeim lystir. Mannasiðin er löngu búin að skíta um alla veggi og mér blöskrar á nærrum því hverjum deginum yfir því hvað fólk er orðljótt og dónalegt

Það er ágætt að hafa skoðun en það er óþarfi að vera siðlaus. Sérstaklega þar sem fólk myndar sér of oft skoðun án þess að vera búnir að kynna sér báðar hliðar, fá góð og sönn rök og virkilega kafað í málið á sínum eigin forsendum 

Það er ekki mitt að segja hvað á að gera þó ég yrði nú skrambi góður keisari. Ég er bara hér til að tilkynna hin mikilvægu skilaboð háskólans til ykkar sem munuð rekast á þetta

En núna er bara að demba sér aftur í ruglið
Stykkið kveður

Yfir og út
Vertu með stút 

Ég borðaði eintómt pasta í kvöldmatElna Albrechtsen

Eigum við að tala um það að ég gerði vitlaust lykilorð þegar ég loggaði mig inn hérna á bloggar.is. Ein ekki að standa sig!
En mér finnst ég hafa góða afsökun!

• Bloggar.is breytti einhverju svo ég get ekki haft bloggin mín í réttri leturstærð, Þvílikt og annað eins! 

Ok... það er kannski ekki góð afsökun
En sú afsökun að ég hef ekki haft tíma?

• Neeei, ég bloggaði í framhaldsskóla og á þeim tíma var ég á fullu í Björgunarsveitarstarfinu, æfði fótbolta sex sinnum í viku og var í fullu námi. Maður getur sko allt ef maður viljinn er fyrir hendi

Er ég þá ekki búin að vera viljug til að blogga... ég get ekki sagt það

• Ég lendi ennþá í ævintýrum og alls konar klaufaskap og oftar en ekki hafa orðin "þetta væri sko gott blogg" skotist upp í kollinn minn. 

En samt kemur ekkert blogg

• Ég held að aðal ástæðan sé sú að við erum netlaus hérna heima og ekki hef ég nennt að blogga þegar ég er í skólanum að fylgjast með í tímanum
• Einnig held ég að sú staðreynd að ég er mjög sjaldan ein og er alltaf í frábærum félagsskap hérna heima.. það hefur sko heilmikil áhrif að eiga einhvern að 

Annars finnst mér erfitt að staðsetja bloggið mitt. Það eru svo margir pistlahöfundar á internetinu í dag og allir þurfa þeir að segja sína skoðun. Svo ekki sé talað um þá sem skrifa athugasemdir! Nafnlausir bjánar sem kunna sig ekki
En bloggið mitt hefur nú aldrei verið um neitt neitt, bara um allt og ekkert. Ef svo má taka vel til orða taka

Þetta haust hef ég verið í clausus í hjúkkunni. Ég get ekki lýst þeirri hræðslu sem læðist innra með mér að ná ekki í gegn en ég hef nú verið afskaplega dugleg og trúi varla öðru en að ég þjóti í gegnum þenna clausus. Það er ótrúlega skrítið að vera í öllum þessum fögum aftur og eiginlega námvæmlega sömu fyrirlestrunum

Þar sem það þýðir ekkert annað en að læra rosalega mikið fyrir prófin gerði ég svaka plan hvernig ég ætlaði að læra. Fyrst raskaðist planið þegar systir mín sagði mér að það væri að koma kona daginn eftir að skoða íbúðina. Við vorum ný búin að þvo hellings þvott og hann hékk bókstaflega út um alla íbúð. Það var sko ekki á planinu mínu að þrífa! Tvem dögum eftir það ákvað ég að verða lasin sem var sko heldur ekki á planinu!! what the hell... greinilega ekki hægt að gera svona brjálað plan þannig það var fór beint í vaskinn 
Að einstakri hentugsemi fékk ég þetta frábæra þursabit í mjóbakið þegar ég hnerraði í veikindum mínum og hefur það takmarkað setu-, legu- og göngugetu mína til muna 

En jæja! Gott að koma með eitt svona blogg... í vor hafði ég skrifað a.m.k eitt blogg á mánuði síðan 2006. Pælum aðeins í því! En jæja .. ég ætla að lesa heimspeki núna =)

KvElna 

Ég er í sambúð en á engan hundElna Albrechtsen

Lífið mitt hefur fært sig um set. Ég bý núna í Reykjavík með karlmanni í bestustu íbúð bæjarins. Útsýnið er glæsilegt og svo fylgdi með þessi fíni garður aka. Miklatún. Í kvöld er ég að fara á fótboltaæfingu í fyrsta sinn síðan ég var í Noregi og það með Álftanes! Ég hlakka mikið til. Aðeins frjálsari mætingar sem hentar mer þar sem ég er í vaktavinnu í sumar. 

Ég og sambúðingurinn minn höfum verið dugleg að koma okkur fyrir. Við eldum reglulega og höfum ekki gert nein klikkuð mistök hingað til nema þá glasaslysið mikla þegar 14 vínglös rigndu yfir okkur með tilheyrandi glerbrotum út um allt. Svona gerist þega hillur ákveða að það sé líf handan skápsins og fleygja sér út. 

Annars er lítið að frétta. Viktor (sambúðingur og karlmaðurinn) er að læra fyrir inntökuprófið í læknisfræði svo ég geri bara það sem ég get til að ónáða ekki. Hann notar reyndar risherbergið okkar svo ég þyrfti að gera eitthvað svakalegt til að ná því.  

Í sumar verð ég að vinna á Sóltún. Áse herbergisfélagi kemur í júli í viku og ég fer með famelíunni á ættarmót í DK í águst..

Núna ætla ég að skottast út
KvElna 

Að passa dýrðlinga er mikil skemmtunElna Albrechtsen

Ég get ekki annað en dáðst af foreldrum þegar ég skrifa þetta blogg, hvað þá einstæðum. Ég er búin að vera að passa litlu frænku mína síðan í gærkvöldi. Litla skvísan var með smá hósta í nótt en ég vaknaði í hvert sinn sem hún hóstaði og tók mér góðan tíma í að sofna aftur! Skvísan vaknaði svo kl.6:15 í morgun tilbúin í daginn. Ég gaf henni hafragraut og leyfði henni svo að skíta svona allhressilega eftir matinn, verð að segja frekar stórt stykki ef miða á við stærð barnsins. 


Hún er samt alls ekki erfið. Situr, skríður og engur til skiptist og heimtar rúsinur með ákveðnu handaveifi í átt að borðinu sem rúsinuboxið stendur á. Það er svo gaman hvað hún þarf lítið til að gleðjast, eitt bros er nóg og smá dass af athygli. Hún ískrar af ánægju þegar hún sér eitthvað sem henni finnst gott og byrjar að hossast um golfið af tilhlökkun. 

Þegar hún er þreytt legst hún á bakið, fær pelann sinn í hendurnar og drekkur sjálf. Síðan er henni bara skellt í vagninn og svo sefur hún eins og lítið barn. 

Hvað er þá þetta erfiða? Það er erfitt að segja. Held að það sé sú pressa sem barnið sjálft setur á mann. Ég er til dæmis mest awesome manneskjan sem hún hefur séð þegar við erum tvær saman og þá auðvitað vill hún alltaf vera nálægt mér og gera allt sem ég geri,  borða það sem ég ét og fikta í því sem ég er með t.d. prjónadótið, tölvuna, fjarsteringuna og símann. Hún hefur reyndar komist upp á lag með að vilja ekki símann lengur því hún svara bara "hæ" í alla hluti sem hún má hafa. Upptakarinn var einstaklega skemmtilegur sími áðan. 

Það er rosa fínt að vera móðursystir. Ég fæ að leika við hana, láta hana hlæja, gefa henni það sem henni þykir gott og knúsa ef henni er íllt. Mér þykir þetta vera besta hlutverkið. Það eitt að þurfa að vakna í nótt sló mig út af laginu, kannski venst þetta, en ég ætla nú ekki að láta reyna á það í bili. Ég vill frekar halda Moster hlutverkinu og kaupa mér skjaldböku sem heitir Skjaldbaka J. Sigfússon 


Núna ætla ég að sofa fyrst sú stutta er sofandi. Vildi óska að ég væri úti í vagninum, það lítur út fyrir að vera hrikalega næs =D


KvElna 

Zoo or False?Elna Albrechtsen

Þegar internetið er skoðað virðist ísland vera svoddan dýragarður. Þessi blessaða skýrsla líkist helst spennusögu, þó ég sé ekki búin að lesa hana alla. Þvílíkt og annað eins hvað DV, MBL og fleiri geta verið miklar dramadrottningar "Davið Oddsson á barmi taugaáfalls, tryllist". Fólk mætt niður á austurvelli öskrandi "vanhæf ríkisstjórn" eins og svo oft áður. Ætli þau gætu gert þetta betur, ég veit það ekki. 
 
Ég man hvað það var yndislegt þegar ég tók þá ákvörðun úti í Noregi að hætta að fylgjast með fjölmiðlum þar sem ég var farin að óttast um að Ísland mundi springa upp í loftið með öllum þessum mismunandi fréttum sem ég fékk. Ég ákvað að þegar ég kæmi út mundi ég komast að því hægt og rólega hvað væri í gangi. Nú er ég búin að vera heima í næstum því ár og er litlu nær nema að ég fæ allar bullfréttirnar beint í andlitið. 

En yfir í allt annað. Litla uppaháldið mitt hún Sigrún Laura varð 1 árs þann 8.apríl. Ég bakaði ís og frábæra köku í tilefni þess. Gerði kremið ofan á úr sykurpúðum og flórsykri sem tókst svona svakalega vel. Ég gerði kökuna með það í huga að útlitið skipti máli, ekki innihaldið. En kakan sjálf var svo bara mjög góð og kláraðist öll. 
Sykurpúðarnir voru hitaðir í örbylgjuofninn í 2 mínutur. Svo átti ég að drífa mig að blanda þeim saman við flórsykurinn á meðan þeir voru mjúkir. Þrátt fyrir að hafa misst skálina í flórsykurinn svo allt varð hvítt í kringum mig tókst mér að blanda þessu saman og út kom þessi glæsilega ábreiða til að setja yfir kökuna. Ég bjó líka til smá bleika ábreiðu til að skrifa nafnið SLT á kökuna. Þegar ég setti rauða matarlitinn ofan í allt leit út fyrir að ég hefði drepið eitthvað þarna inni í eldhúsinu.

Afmælið tókst vel og daginn eftir fóru foreldrar Sigrúnar Lauru til New York. Sú stutta hefur verið í pössun hjá okkur á meðan. Pabbi og mamma fóru með Lauru út í sumarbústað en ég og Viktor fáum að leika við hana í kvöld þar sem ég er ekki að vinna. Markmiðið er að kenna henni að labba þar sem hún er nú á góðri leið með það. Hún rétt heldur í mann en strax og maður sleppur þá hrynur hún í gólfið, eitthvað óöryggi ;)

Adios Elna 

Genuine qualityElna Albrechtsen

Loksins gaf ég mér tíma til að setjast niður með tölvuna í kjöltunni og blogga. Fínt að narta í páskaeggjaafgangana og skrifa smá blogg um lífið. Í þetta sinn ætla ég að muna að vista skjalið inn á milli svo bloggið fari nú ekki til fjandans eins og síðustu tvö blogg sem ég skrifaði og komust aldrei inn í netheiminn vegna biturð. 
 
Ég er í tvem vinnum ennþá, alltaf á kvöldin, það þykir mér svolítið þreytandi. En vinnurnar eru fínar. Á landspítalanum er ég ritari ásamt því að vera í býtibúrinu. Það er fín tilbreyting að fá að spjalla meira við sjúklingana en getur verið svolítið mikið að gerast, þar sem ég er að vinna tvær vinnur í einu. Þetta er einhver sparnaður hjá Lansanum
Um daginn var ég að gefa ástarpunga í kvöldkaffi og gaf ég einni gamalli konu tvo punga. Hún smakkaði þá, spýtti þá út úr sér og tilkynnti mér það að ég hefði hnoðað þá allt of mikið. Þrátt fyrir að ég sagði henni að eldhúsið pantaði þá frá Myllunni, gekk hún á eftir mér alla vaktina og varaði hina sjúklingana við ofhnoðuðu ástarpungana. Það voru þó ekki allir sammála um hrylling punganna en það er önnur saga



Páskarnir voru fínir í ár. Ég og Viktor fórum út á land í sumarbústaðinn til mömmu og pabba á Hestlandinu. Sara, Eva, Gunnar og Sigrún Laura voru líka á staðnum þannig öll fjölskyldan var saman komin. Það var yndislegt veður og fínerí. 

Á laugardeginum fórum við Viktor og pabbi í Þórsmörk. Við hoppuðum upp í fyrstu rútuna á Hvolsvöllum og brunuðum inn í Þórsmörk. Því miður var þessi rúta á vegum Húsadals svo hún fór fyrst inn í Húsadal, beið þar í hálftíma og keyrði síðan inn í Bása. Það sama gerði hún á heimleiðinni svo við höfðum aðeins 3 klst í Básum og gátum því ekki farið upp á Mórinsheiðina. Við stukkum bara upp á Útigönguhöfðan þar sem við sáum gosið og hraunfossana. Veðrið var ótrúlega fínt, líkast að það væri miðsumar, svo allt dótið sem útilegunördinn tók með var svolítill óþarfi, en ég var svosem tilbúin í mest allt ef eitthvað hefði komið fyrir.

Þá er þetta blogg komið
KvElna
 

 

Draumur til sölu til ráðningarElna Albrechtsen

Próflestur... búin að vera að í dágóðan tíma, samt er eitthvað svo erfitt að koma sér af stað á hverjum degi, þetta venst seint. Hlussa mér í lesturinn á morgnana með rótsterkt kaffi, gæti jafnvel bara étið kaffibaunirnar einar og sér og sleppt því að blanda vatni út í þetta. En það er nú ekki mikið eftir, og ég ætti nú vel að geta eitt 15 dögum í að lesa vel og læra þetta.

Þetta er samt alltaf svona, nema auðvitað í fyrra en ég leiði hugan fram hjá því hvað ég var að gera á sama tíma í fyrra.. nei því miður þá tekst það mjög illa. Var að skoða bloggin síðan desember í fyrra en þar tókst mér með einsdæmum að lýsa ástandi mínu núna vel. Ég er eitthvað skyggn...

"A medan flestir sem eg thekki eru nuna i bullandi proflestri eda a kafi i vinnu tha er eg buin ad vera eins og litil leikskolastelpa her i Nordfjord. Endrum og sinnum hugsa eg til baka til fornra tima thar sem eg svaf sveitt, bitur og klikkud yfir kennslubókunum og reyndi ad rifja upp thad sem kennarinn hafdi sagt a medan eg var langt komin i draumaheiminn, hvort sem thad var inni i kennslustofunni eda, thad sem verra er, heima i ruminu omedvitud um thad ad eg var ad sofa yfir mig..."

Reyndar hefur svefnmunstrið breyst mikið síðan ég var í framhaldsskóla og hef ég verið vakandi og spræk í háskólanum, nema kannski stundum í félagsfræði.. en svaf aldrei.

En skrítnu draumarnir á prófálagstímum hafa ekki farið neitt. Í nótt var ég heima hjá mér (í drauminum) að horfa á einhverja stráka spila tölvuleik. Allt í einu var ég kominn inni í leikinn í hlutverki Sandy úr Grease. Var með axalsítt ljóst hár, í ljósbláum kjól. Ég hleyp af stað eftir ganginum þegar síminn minn hringir og kall segir mér að Britney Spears sé nær mér en ég héldi og ég ætti nú að gefa aðeins í. Þá uppgötvaði ég að Britney væri auðvitað á eftir mér með skammbyssu svo ég hljóp hraðar og stakk mér inn annan gang þar sem voru tröppur.
Með Britney á hælunum tókst mér samt að komast niður 8 hæðir en þegar ég kom þangað sá ég tvær hurðar út að einhverja göngugötusitt hvor meginn við vegginn. Ég ákvað að snúa við og taka lyftuna upp aftur, henni mundi nú aldrei gruna það. Þar sem lyftan var á 5 hæð og tók sér tíma að koma niður náði hún Britney mér. Ég sparkaði í magan á henni, kýldi hana í andlitið og hljóp inn í lyftuna. Þá kom Britney og skaut mig... og ég vaknaði.. búin að sofa yfir settan tíma. Hvað þýðir þessi draumur annars?

Ég hef núna 5 minutur eftir af pásunni minni svo ég ætla að hætta
Gangu ykkur vel sem eruð að læra, vinna, leika, væla, æla, borða, sofa, versla, ferðast eða hvað sem ykkur dettur í hug
KvElna

MjaaElna Albrechtsen

Síðasti tíminni í dag! Ó mæ, ég sit í honum, hehe
Kennarinn talar um heilbrigði sem fjarveru sjúkdóma við sofandi nemendur
Ég hef lært mikið á þessari önn og langar bara að tilkynni tilhlökkun mína að byrja að læra eins og maíníak

Nú hef ég verið í hjúkkufræði
heil önn í þessu námsæði
....
....
eitthvað kúl þarf að fara
ást
Elna 

Nám, bílar, rómantík og veikindi... ásamt dass af biturð og svengdElna Albrechtsen

JEEMINN! Hvað er að frétta!? Í fyrsta sinn síðan ég byrjaði að blogga sleppti ég út mánuði! 

Það er bara þannig að hugurinn minn er allt of mikið í þann ham að kvarta og kveina svo ég sleppti þessu bara. Námið gengur fyrir í einu og öllu, sem er í fyrsta sinn ef Noregur er ekki talinn með. Ég er alls ekki í vorkunnarham. Mér finnst bara voða gaman að bitrast inn á milli en þegar ég verð lasin magnast þetta oft. Nú hef ég verið frekar líkamlega ónýt síðan ég fékk veiruna í byrjun háskólans svo biturleikinn hefur ekki verið leynilegur fyrir nærstadda. Etir prófin fer ég að rækta líkaman á ný eins og nýfallið blóm. 

Kagginn er látinn. Hann byrjaði að vera bremsulaus en þegar ég fór með hann í viðgerð var ég farin að nota kúplinguna fyrir bremsu þar sem ekkert viðbragð kom þegar bremsupedallinn var þrýstur niður eins og venjan er. Daginn eftir viðgerðina fór að ískra í bílnum og hann lét eins og vinstra afturdekkið væri sprungið. Eftir tvo daga var næstum því ekki hægt að keyra bílinn svo hann var aftur sendur til læknis sem útskurðaði hann í gjörgæslu með slitna hjólalegu og ömurlega öxul. Þar var sú ákvörðun tekin að selja bílinn í partasölu. 
Gaman að segja frá því að þegar Gunni var búinn að selja bílinn, og var að horfa á manninn keyra kaggann á verkstæðið sitt, flaug dekkið af og kjeppz keyrði bara heim á þrem dekkjum. Hjólalegan var víst allveg farin og ég var búin að keyra á sökklinum, eða eitthvað alika töff orð, í dágóðan tíma. Einnig var öxullinn farinn og ábyggilega fleira. Speglarnir og rúðurnar voru í fínasta lagi. Einnig snjóskafan en ég held að hún hafi ekki fylgt með kaupunum

Ég fékk mér kærasta, svona til að hressa upp á hversdagsleikan. Hann svínvirkar, maður hefði átt að gera þetta fyrr, beint eftir Noreg jafnvel. Ekki fyrir.. það hefði verið eintómt vesen. Þetta er sko fengur. Ég hef potað þrisvar á sama dag fast í augað á honum, kýldt í punginn á honum þegar Georg Bjarnfreðarson var ósanngjarn í dagvaktinni og samt er hann enn með statusinn sinn réttan á facebook. Venjulega tala ég ekki um annað en það sem ég er að læra í skólanum. Það er ekki hægt að hafa venjulegt samtal við mig án þess að ég skjóti inn nokkrum kenningum eða líffræðilega ástæðuna fyrir það. En það eru nú bara venjulegir samskiptaerfiðleikar sem hafa þróast í verri áttina eftir allan þennan lærdóm. Ég get ekki sagt að ég sé jafn mikill fengur en ég reyni ;D
Í september buðu foreldrar hans okkur í mat í Hveragerði þar sem þau voru í bústað að slappa af. Þetta var held ég annað skiptið sem ég hitti þau svona almennilega. Ég var eitthvað fljót á mér þegar ég steig út úr bílnum og læsti Viktor inn í bilnum án þess að taka eftir því. Labbaði svo bara í áttina dyrunum en fannst pabbi hans horfa eitthvað kjánalega á mig og fattaði fljótt mistökin.

En annars hefur lífið bara verið nám og ekkert mikið að gerast. Hlakka til um jólin og vona að ég nái þessum prófum

 

KV. ELNA 

Clinical applications exploreElna Albrechtsen

Nú er kuldinn farinn að láta vita af sér hérna á íslandi. Kagginn breytist hægt og rólega í frystikystu og ég bíð spennt eftir þá stund er ég þarf að skríða inn um skottið á hverjum morgni. Það er er samt mjög jákvætt hvað það er fallegt hérna á íslandi þegar það er heiðskýrt og skítakuldi, þetta gerist ekki flottara, allt svo tandurhreint og kyrrlátt.

Ég elska veturinn, spennan og skemmtunin við að fara í ferðalög þar sem veðrið er gjörsamlega óútreiknanlegt er frábært. Að geta loksins lagst niður á kalda dýnu í hlýjum svefnpoka eftir erfiði dagsins er frábært, þurfa svo að vakna og klæða sig í snjóugu tjaldi og skítakulda. Besta er að gleyma að setja göngu/skíðaskóna í svefnpokan yfir nóttina svo þeir eru grjótharðir í morgunsárið þannig fóturinn kemst varla ofan í þá og loksins þegar hann er þar virðist hann ekki ætla að lifa mikið lengur. 
Það er líka svo skemmtileg tilfinning þegar fyrsti snjórinn kemur. Tilhlökkunin að komast á skíði eða út í snjó er ekki sambærilegt við mikið annað. Einhvernveginn vona ég samt að það verði ekki góður snjór fyrr en eftir áramót, eða allaveganna eftir jólapróf. Gremjan við að það séu opin skíðasvæði í miðjum próflestri er það versta sem ég veit.

Núna sit ég á þjóðarbókhlöðunni eins og flest alla mánudaga og þriðjudaga. Ég les um vöðva, búin með 1/3 og vona að ég haldi svona áfram, gengur bara vel. Þetta er samt mjög mikið efni að lesa í einni bunu. 93 glærur, 700 vöðvar... helmingi fleiri vöðvafestur.. sem betur fer má ég sleppa eilitlu inn á milli sem gleður mig alltaf jafn mikið.

Nú er pásan mín búin og ég ætla að byrja á háls, kviðarvöðvunum og bakvöðunum

Krrraaa =)
KvElna